Wederom een stralende dag.

Welgemoed stapten we in de bus, die ons naar de Tenso Shrine bracht, een belangrijke Shinto-tempel in een gewone woonwijk van Tokyo. We werden opgewacht en verwelkomd door een delegatie priesters en medewerkers van de tempel. Speciaal voor ons werd een reinigingsritueel opgezet, waarbij we meegingen in de ceremonie. Plechtige gezangen, dreunende trommels, een beetje vergelijkbaar met sommige rituelen in de katholieke kerk. Allemaal heel indrukwekkend. Daarna werden we naar een soort gemeenschapsruimte gedirigeerd, waar een shusi-meester met helper inmiddels bezig waren de lunch voor ons klaar te maken. Intussen werd een act voor ons opgevoerd door enige plaatselijke muzikanten en kregen we muziek te horen, die normaal gesproken alleen werd gespeeld tijdens bepaalde festivals. De sfeer was zeer ongedwongen, vooral nadatwe werden uitgenodigd te participeren in het bespelen van de trommels. Inmiddels kregen we de sushi opgediend. Zoals altijd zag het er weer verrassend mooi uit, kwa kleur, compositie ensamenstelling en bovendien smaakte het ook nog bijzonder goed.

Na de lunchbezochten we nog een museum voor caligrafie en na de nodige kado's in ontvangst genomen te hebben, werden welos gelaten in een winkelcentrum.

Om even voor 19.00 uur waren we al weer present voor de Farewell Party, waarbij onze gastheer de minister van Buitenlandse zaken was, op wiens uitnodiging wij in Japan waren. Er waren verrassend veel andere gasten aanwezig, waarondervertegenwoordigers van de Nederlandse ambassade, Ministerie vanBuitenlandse zaken, hoogleraar en studenten van de Chuo Universiteit, leden van de Nederlands-Japanse Sakura vereniging en nog vele anderen. Weer viel mij op, hoe onbevangen deJapanner in het algemeen is, hoe vrij en makkelijk in het leggen van contacten. Velen van de vereniging Sakura spraken nederlands en in het algemeen was men zeer geinteresseerd in onze wederwaardighedenin Japan. Vervolgens werden over en weer toespraken gehouden en kado's uitgewisseld en toen het ijs gebroken was, werden Nederlandse en Japanse liederen ingezet. In een vrolijke en ongedwongen sfeer werd uiteindelijk afscheid van elkaar genomen.

Terugkijkend kan ik zeggen, dat deze reis mijn stoutste verwachtingen heeft overtroffen. Japan en de Japanners hebben mijn hart gestolen. Hun cultuur en hun beschaving acht ik hoog. De jonge kinderen heb ik in mijn hart gesloten en de jongvolwassenen, de studenten met wie ik in contact ben geweest, hebben mij hoopvol gestemd ten aanzien van de toekomst. Bevrijd van mijn vooroordeel keer ik morgen tegug naar Nederland.

Ik zal zo snel mogelijk proberen de laatste foto's aan mijn verhaal toe te voegen.