Een stralende dag! De zon scheen, het was windstil en de temperatuur was buitengewoon aangenaam. Het klimaat is hier mediteraan, een beetje zoals in Zuid Frankrijk.

De bus voerde ons naar de plek waar de bom op 9 augustus 1945 om 11.02 uurgevallen was in Nagasaki. Die plek (het hypocentrum) is nu een immens plein, omzoomd door bomen, met een herdenkingsnaald als monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers die de atoombom gemaakt had. Beurtelings legden wij een voor een onze bloemen neer aan de voet van de naald, hetgeen werd vastgelegd door de inmiddels aanwezige pers. Het was een indrukwekkende plechtigheid, waarbij ieder van ons stil stond bij zijn eigengedachten, vervuld van al dan nietzichtbare emotie.

Hierna werden we in contact gebracht met een gids, die de explosie als kind van een jaar of tien had meegemaakt. Hij leidde ons rond op het plein en vertelde ondertussen over die vreselijke gebeurtenis, die je jemet de ergste fantasie nog niet kon voorstellen. Hij vertelde, dat sommige mensen dachten dat de zon op aarde was gevallen. Hij vertelde over deeffecten, die gevoeld werd, de enorme luchtdruk die alles omver blies, de verzengendehitte, hoe je huid bijna vloeibaar werd en van je afdroop, hoe je haar in een fractie van een seconde was weggeschroeid, hoe sommige mensen wanhopig zochten naar water.Hij vertelde, hoe de stad in een klap in eenpuinhoop wasveranderd en van de kaart was geveegd. Wat hij vertelde was te erg voor woorden.Stil geworden en onder de indruk wandelden we naar het Peace Park even verderop. We wandelden langs de diverse sculpturen, die door verschillende landen aan Nagasaki waren geschonken, veelal met vrede en hoop op de toekomst als thema.Vervolgens gingen we het Atoombom Museum in, waar alles nog eens zichtbaar werd gemaakt aan de hand van foto's, video's en geborgen schademateriaal. Gruwelijk! Sommigen werd het te veel.

Vervolgens bezochten we Dejima, de Hollandse handelspost op een vooruitgeschoven kunstmatigeiland voor de wal van Nagasaki. De Nederlanders waren in de 17e eeuw de enige buitenlanders die het werd toegestaan handel te drijven met Japan. tegenwoordig ligt Dejimamidden in de stad. Meer hierover kun je vinden in het Sieboldt-huis in Leiden. Met veel gevoel voor historie heeft men de gebouwen weer in goede staat gebracht en worden nog steed restauraties en verbeteringen gefaseerd aangebracht.

De volgende keer zal ik proberen wat foto's te up-loaden.